Braving the wilderness.

Eind 2018 nam ik een leap of faith en lanceerde Nomads. Little did I know dat de Nomads energie ook mij zo diep zou raken.

Met veel plezier deel ik mijn ‘Story of a Nomad’.

Ik voelde me op dat moment gevangen in eenzaamheid. Ik verlangde naar diepere verbinding, ondanks de vele mensen om me heen.

Het was alsof het leven zei: 
“True Belonging.
Oké, als je het écht wil…
Dan geef ik je oneindige mogelijkheden om te leren hoe je dat kan ervaren.”

Er volgde een niet te stoppen- stroom van momenten en situaties waar ik verplicht werd om te leren. Te leren om mijn grenzen te stellen, en vooral te leren om verbindingen te verbreken.

Mijn verhaal werd een ironische komedie.
Ik kwam meer en meer ‘alleen’ te staan. Dit was niet wat ik wou!!!!

Maar ik bleef ademen, ik bleef bewegen.
Als een echte Nomad. Wakker voor de lessen onderweg.

Stap voor stap overwon ik mijn diepe angst om verlaten te worden, leerde ik ontvangen.  En vond ik de kracht om in alle vrijheid mijn waarheid te spreken. 

Ik ben nu vaak alleen, maar allesbehalve eenzaam.
I’m braving the Wilderness. 😉

Ik voel me diep verbonden met een groter verhaal.
Ons verhaal. 

En ik ga zo genieten van de plotwending die we in 2020 zullen schrijven.

Ik weet nog niet precies hoe het er zal uitzien,
maar weet wel heel goed ‘waarom’ en ‘met wie’ het zal zijn.

En dan kan ik niet anders dan mijn nieuwsgierigheid laten stromen en vragen.

– Wat is jouw verhaal van 2019?

– Waarom kijk jij uit naar 2020?

– En vooral met wie wil je dit bijzondere jaar beleven? 

 

Vicky Daniels

We are all just walking eachother home.

Geef een reactie